- “Ne durmadan Allah Allah deyip duruyorsun bunca zamandır Allah demene karşılık bir kerecik olsun Allah (c.c) “lebbeyk kulum.” dedi mi sana… Hiç sende utanma sıkılma yok mu? Daha ne kadar Allah deyip duracaksın?” dedi.

Bunun üzerine adam utandı sıkıldı zikri bıraktı. Gönlü kırılmış bir halde yattı uyudu.

Rüyasında Hz. Hızır’ı gördü. Hızır ona :

- “Neden yaptığın güzel iÅŸi terk ettin “Allah Allah” diye zikretmeyi bıraktın.” dedi.

Adam :

- “Yaptığım onca zikre karşılık verilmedi. “lebbeyk-buyur-” sesi gelmedi. Kapıdan kovulmaktan korktum.” dedi.

Bunun üzerine Hz. Hızır :

- “Senin Allah demen, Allah’ın (c.c) lebbeyk kulum - buyur kulum - demesidir. Allah (c.c) isminin zikrini herkese nasip eder mi, bunu sana nasip etmesi az ÅŸey mi?. dedi.”